تبلیغات
شکار در ارومیه - نکاتی در مورد کوهنوردی

شکار در ارومیه

شکار و طبیعت ارومیه


تاریخ:دوشنبه 13 آذر 1391-11:45 ب.ظ

نکاتی در مورد کوهنوردی

سلام

با توجه به این موضوع كه فصل شكار و كوهنوردی برای ما ( شكارچیان) با فصل سرما همراه است خواندن مطالب زیر را به همه دوستان پیشنهاد می كنم.....
لطفا به ادامه مطلب بروید
لازمه کوهنوردی فنی در زمستان دقت بیشتر و رعایت نکات ایمنی و همچنین تدارک مناسب است .

هنگام بستن کوله خود برای یک برنامه زمستانی ( خواه فنی خواه ساده ) باید به یاد داشته باشیم هیچوقت نمی توان با قاطعیت در زمستان طول یک برنامه را پیش بینی نمود.

به همراه داشتن لوازم زیر در زمستان در کوله هر کوهنوردی در برنامه های کوتاه ایمنی او را بالا می برد:


البسه و ابزار رایج کوهنوردی
•فلاسک مناسب با روکش : یک نوشیدنی گرم می تواند در شرایط بد نیرو و انرژی شما را به حد چشم گیری بالا ببرد (حتی بعضی مواقع مرز بین مرگ و زندگی، یک نوشیدنی گرم است). حتما فلاسک خود را داخل یک کاور فوم عایق و یا حد اقل یک جواب پشمی مناسب قرار دهید . این کار گرمای فلاسک شما را تا مدت زیادتری حفظ می کند. (بسیاری به اشتباه از همراه داشتن آب جوش با این نظر که بعدا آب را جوش می آورند از حمل آن خودداری می نمایند ولی توجه داشته باشید که در بسیاری از مواقع موقعیت مناسبی برای جوش آوردن آب نیست.)

•یک وعده اضافه غذای کنسروی : مدت برنامه شما هر چه باشد یک وعده غذا بیشتر با خود به مراه ببرید. وجود یک کنسرو چندان کوله شما را سنگین نمی کند اما اگر لازم شد می تواند انرژی کافی برای فعالیت را به ما بدهد.


قمقه آب بزرگتر: در زمستان بدن کوهنورد بسیار بیشتر عرق می کند( هر جند این امر خیلی محسوس نیست ! ) اما نوشیدن آب کافی می تواند روند چرخش خون شما را مناسب تر نماید. به یاد داشته باشید که کم آبی می تواند باعث تسهیل یخزدگی اعضا و نیز سرمازدگی عمومی بدن شود.

•دستکش و کلاه اضافه : اگر در طوفان مدت زیادی مجبور بودید از سنگ ها صعود کنید یا تبر یخ در دست داشته باشید کم کم دستکش شما یخ می زند. آن را قبل از اینکه دستانتان سرد شوند با جایگزین خشک تعویض کنید. می توانید دستکش یدکی را داخل لباس خود بگذارید تا با دمای بدن شما گرم شود.


•یک چراغ قوه مناسب : بهمراه داشتن یک چراغ قوه مناسب سبک همواره در تاریکی زود رس زمستان چاره ساز بوده است . قبل از عزیمت به کوه باتری را مورد بازبینی قرار دهید. همراه داشتن باتری اضافی همیشه اطمینان بخش خوبی است

•پریموس و ظرف : فلاسک شما هر چقدر خوب باشد باز ظرفیت محدودی دارد. بهمراه داشتن چراغ گاز مناسب در بیتوته های اجباری می تواند کارساز باشد. اگر از مدل های گازی استفاده می کنید با خود یک یا دو شمع بهمراه ببرید . گاز در سرما یخ می زند و حرارت شمع در زیر آن می توان به توان حرارتی آن کمک کند.

•یک زیر انداز با اندازه مناسب : اگر مجبور به بیتوته شدید یک زیر انداز عایق بخوبی مانع تماس بدن شما با زمین و در نتیجه حفظ دمای بدن شما می شود.

•قطب نما: حتی اگر نقشه مناسب از منطق ای که قصد صعود از آن دارید در دست نباشد در شرایط برف گیجه (whiteout) که مه و طوفان دید شما را به صفر کاهش داده دانستن جهت شمال می تواند راهگشا باشد.

•لباس گرم اضافه: هیچگاه به لباسی که حین صعود به تن دارید اکتفا نکنید. این لباس حین صعود بعلت تعریق بدن نمدار می شود و هنگام استراحت شما را سرد خواهد کرد. بهم همراه داشتن کت پر - نیم کت و یا یک دست بالاپوش پلار مناسب می تواند در زمان ایستادن و استراحت شما را به خوبی گرم کند.

•روکش دستکش: دستکش های پلار و پشمی در هر حال خیس می شوند. یک جفت روکش دستکش می تواند دستکش های زیری شما را مدت بیشتری گرم نگاهدارد.

•یک جفت جورب اضافه : در صورت خیس شدن جوراب ها می تواند شما را گرم کند و همچنین در هنگام بیتوته ( بیواک) اگر شرایط اجازه بدهد تعویض جوراب تا حد زیادی شما را گرم می کند. توجه داشته باشید که از پوشیدن جوراب نخی و پنبه ای (مثل جورابهای شهری یا جورابهای حوله ای) اکیدا پرهیز کنید چرا که نخ (پنبه) رطوبت ناشی از عرق پای شما را در خود نگه می دارد و ظرف چند ساعت در نوک پای خود احساس سرما خواهید کرد. در شرایط بحرانی می تواند یخزدگی انگشتان پای شما را تسهیل نماید.

•عینک مناسب: عینک شما باید مانع از ورود اشعه مضر uv در ارتفاعات بالاتر اهمیت بیشتری پیدا می کند. چراکه میزان اشعه با افزایش ارتفاع بصورت تصعدی زیاد می شود. همچنین عینک زمستانی در کوه باید دارای حفاظ دور چشم برای جلوگیری از نفوذ باد و بوران باشد. در شرایط بسیار سرد و کولاک باید از عینکهایی با لنز دوجداره استفاده کنید تا مانع از یخ زدن آن گردد.

•طناب انفرادی و کارابین : به هر حال کاربرد خاص خود را دارند. و اگر روزی مورد نیاز باشند و در کوله نباشد به ارزش آن پی می بریم !!

•نیمه یخ شکن : بسیاری از معابر کوهستانی ایران بخصوص در روزهای جمعه بعلت تردد بسیار لغزنده است . بهمراه داشتن و استفاده از آن آن بخصوص در صبحدم و غروب می تواند جلوی سر خوردن را بگیرد.

•باتوم راهپیمایی: وسیله سبک و کارا در برف کوبی و همچنین بیمه کننده دراز مدت سلامت زانوهای شما. آنرا هیچگاه از فهرست لوازم خود حذف نکنید. همچنین در حوادث می تواند نقش برانکارد را نیز بازی کند

•سوت : برای پیام دادن به دیگران در هنگام مه و برف گیجه هیچ وسیله ای بهتر از آن اختراع نشده است . توجه کنید سوتی که بهمراه می برید از آن دسته سوت های موسوم به پیش آهنگی باشد که داخل آن مانند استوانه ای تو خالی است. مدل های دیگر سوت در سرما یخ می زند!

قبل از حرکت تمام زیپ ها ، بست ها و سگک های کوله پشتی - گتر - لباس های بادگیر خود را چک کنید و از صحت عملکرد آن ها مطمئن شوید. (همراه داشتن یک سگک اضافی برای قسمتهای مهم کوله پشتی -مثل کمر- می تواند شما را از دردسر زیادی نجات دهد)

همچنین بازبینی کفش قبل از صعود و ترمیم آسیب های احتمالی آن خالی از فایده نخواهد بود.

به همراه داشتن 20 تا 30 متر "نیم طناب " می تواند در مکان ای لازم حمایت مناسب را برای نفرات ضعیف تر مهیا کند. با یک کلنگ و استفاده از کارابین می توان در یک شیب تند نفرات را به سرعت حمایت نمود. ( توجه داشته باشید نقش این حمایت بیشتر جنبه روانی دارد.).

مهارت های کوه نوردی در زمستان
کوه نوردی در زمستان می تواند روشی عالی برای دور شدن از شلوغی باشد.جدایی به زیبایی تجربه می افزاید ، اما خطر را هم اضافه می کند. وقتی در محیطی سرد تنها هستید ، آگاهی از اینکه در یک وضعیت اضطراری چکار باید بکنید مهم است

مهارت درست کردن آتش در زمستان
آیا می توانید تصور کنید بداخل رودخانه ای می افتید و هر چه که با خود دارید خیس می شود ، وقتی بیش از یک روز با نزدیک ترین جاده فاصله دارید و هوا زیر نقطه انجماد است؟ اگر این اتفاق می افتاد چکار می کردید؟ امیدوارانه آتش روشن می کردید ، اما می توانید این کار را بکنید؟

البته باید با خود کبریت های ضد آب داشته باشید ، اما قبل از رفتن به کوه نوردی در زمستان روشن کردن آتش در سرما را تمرین کنید. در مورد آتش زنه ها که حتی به هنگام خیس بودن هم عمل می کنند یاد بگیرید. مثلا پوست درخت غان در صورت خیس بودن هم آتش می گیرند و همینطور شیره درختان کاج و صنوبر ( شیره را از محلی که به بیرون می زند و سفت می شود جمع کنید.) چون شما ممکن است تنها چند دقیقه قبل از اینکه انگشت تان خیلی سرد شود وقت داشته باشید سرعت عمل اساس کار است.


سرپناه های اضطراری
به احتمال زیاد با خودتان چادر خواهید داشت ، اما چرا درست کردن سرپناه با بلوک های برفی را یاد نگیرید؟ بسته به شرایط ، گاهی اوقات می توانید بلوک هایی را بدون ابزار ، با استفاده از پاهای تان درست کنید و بعد آنها را از زیر بلند کنید. در حیاط خود آن را تمرین کنید تا یاد بگیرید. در یک وضعیت زنده مانی ، یا اگر هوا شدیدا سرد شد ، می توانید چادرتان را پشت دیواری از بلوک های برفی برپا کنید تا جلو باد را بگیرد.
یک سرپناه سریع زنده مانی جهت گرم شدن ، توده ای از برگ ها ، علف ، سرخس ها یا گیاهان دیگر است. حتی فقط با برپا کردن چادرتان بر روی بستری از برگ ها ی خشک می تواند به جدا نگاه داشتن شما از زمین سرد کمک کند.

خشک ماندن
این امکان هست که در درجه حرارت های زیر انجماد بدن تان خیس باشد اما با این حال هنوز هم گرم بمانید در صورتیکه فعالیت داشته باشید. اما به محض توقف حرکت ، بدن تان شروع به از دست دادن گرما می کند. وقتی سردتان می شود دوباره گرم شدن مشکل است. سرمازدگی هر سال جان چندین نفر را می گیرد.

وقتی که خیس می شوید ، سعی کنید قبل از خوابیدن خود تان را خشک کنید. لباس خیس را با لباس خشک عوض کنید ، و از آتش برای خشک کردن لباس های خیس استفاده کنید. در طی روز ، ممکن است بتوانید لباس های خیس را روی کوله تان آویزان کنید تا زیر آفتاب خشک شوند.

زیاد عرق نکنید. در صورت ضرورت پیراهن ، پولیور و ژاکت را بپوشید و در بیاورید تا از خیلی گرم شدن یا خیلی سرد شدن اجتناب کنید. لباس های خیس شده با عرق باعث خواهد شد هنگام توقف گرمای بدن را سریع از دست بدهید. همیشه خشک بمانید تا گرم بمانید.

ده ها مهارت زنده مانی در هوای سرد وجود دارد که ممکن است بخواهید یاد بگیرید. فکر می کنم یادگیری آنها کوه نوردی را حتی جالب تر هم می کند. مثلا آیا می دانستید که غذاهای چرب به هنگام هضم شدن تولید حرارت می کنند؟ حتی با وجود اینکه لازم نیست صدها مهارت و تکنیک یاد بگیرید ، چرا قبل از رفتن به کوه در زمستان چند مهارت اولیه ، مثل موارد بالا را یاد نگیریم

چادر زنی در هوای توفانی همراه با رعد و برق
به هنگام کوه پیمایی در مورد اینکه در طی سفرتان هوا چگونه خواهد شد حقیقتاً تنها می توانید حدس قریب به یقین داشته باشید. یکی از بزرگ ترین تهدیدات هوا در این زمان برای افراد رعد و برق است. هوا هر چه که می خواهد انجام خواهد داد ؛ اما به عنوان کوهپیما امکان آن هست که خود را برای کارهای مادر طبیعت آماده کرد ، حتی زمانی که از آسمان گلوله می بارد و با رعد و برق شکافته می شود.


آموزش ها
در طی طوفان همراه با رعد و برق از خط الراس ها و قلل مرتفع دور شوید. و مطمئنا آنجا چادر نزنید. رعد و برق به هر نزدیک ترین چیز به آسمان برخورد می کند. دور از خط الراس ها نزدیک دره چادر بزنید ، اما نه در ته دره چون ممکن است بسته به مکان سیل جاری شود.
درست زیر بلندترین درخت در یک منطقه یا فضای باز چادر نزنید. بار دیگر ، رعد و برق به بلندترین چیز در آن اطراف برخورد خواهد کرد.
از مواد هدایت کننده الکتریسیته دوری کنید. روی یا نزدیک آب یا نزدیک اشیا فلزی قرار نگیرید. روی برف خشک ایستادن مانعی ندارد. اگر چادرتان میله های فلزی زیادی در داخل دارد ، تا تمام شدن طوفان از یک مشما استفاده کنید و در میان درختان چمباتمه بزنید. در هنگام رعد و برق با اجاق خود آشپزی نکنید.
در ورودی غار یا تاق نایستید. چون الکتریسیته ممکن است از شما مثل یک شمع اتومبیل استفاده کند و درست از سقف به کف بپرد.
هنگام رعد و برق خود را کوچک کنید. یک عایق ، مثل زیرانداز ، را بین پاهای تان و زمین قرار دهید و چمباتمه بزنید یا بنشینید در حالی که زانوها را به سینه چسبانده اید.
اگر همراه با گروهی از افراد هستید پخش شوید. اگر یک فرد مورد اصابت رعد و برق قرار گرفت شخصی که کنارش قرار گرفته است هم می تواند دچار آن شود. با پراکنده شدن احتمال اینکه همه مورد اصابت قرار گیرند نسبتا کم می شود و به این ترتیب شخصی هست که به قربانی برسد.

بهترین استفاده را از موقعیت تان ببرید. بهترین جا ، قرار گرفتن در جنگل زیر یک مشما است ، اما اگر در هنگام رعد و برق در فضای باز هستید ، کم ارتفاع ترین نقطه خشک را که می توانید پیدا کنید و خودتان را روی زمین کوچک کنید. اگر در آن اطراف تخت کوهی بزرگ یا قله ای قرار دارد ، پس قرار گرفتن در پایه آن ایمن تر از قرار گرفتن در راس آن یا در فضای باز در فاصله دور از آن است.

کوه نوردی شاید تنها شکل گردشگری ورزشی باشد که فصل و زمان و آب و هوا نمی شناسد. برای طبیعت گردان کوهنورد، سفر در برف همانقدر جذاب است که کوهپیمایی زیر تیغ آفتاب! با این حال کوهنوردی در زمستان ریزه کاری هایی دارد که باید از آنها باخبر باشید.


در تنهایی نمردن
در یک کوهنوردی زمستانی، بهمن، سرمازدگی، سر خوردن، کولاک و گم شدن در مه خطراتی هستند که سایه به سایه شما پیش می آیند و هر قدر بالاتر می روید، ریسک وقوع آنها هم بیشتر می شود. بنابراین علاوه بر داشتن تجربه و ابزار لازم در چنین سفری، شما نیاز به یک همراه با تجربه دارید.
اولین توصیه ما گروهی سفر کردن است. هرگز تنها به کوه نروید به خصوص اگر زمستان است. این قاعده برای مبتدی تر ها در فصل های دیگر سال هم صدق می کند. یادتان باشد که یک کوهنورد با تجربه هم ممکن است به دلیل پیچ خوردن پایش نتواند حرکت کند و اگر همراه نداشته باشد ممکن است جان خود را از دست بدهد، کوهنوردی یک ورزشی گروهی است و هرقدر هم که اهل تنهایی سفر کردن باشید، در این مورد نمی توانید یکه تازی کنید.

سفر با چشمان باز
اطلاعات مقدماتی سفرتان را از قبل جمع آوری کنید. چشم بسته راهی سفر شدن به معنی پریدن در دهان شیر است.
برای یک طبیعت گردی با رنگ و بوی کوهنوردی، شما نیاز به دانستن نام و ارتفاع قله مورد نظر، موقعیتهای جغرافیایی، راههای رسیدن به مبدأ صعود، محل و ساعت حرکت وسایل نقلیه عمومی، نام آبادیهای مسیر از مبدأ تا مقصد، فاصله بین آبادیها و پناه گاه ها به کیلومتر، چگونگی راههای آسفالته خاکی (جیپ رو) و مالرو منتهی به قله، مسیرهای زمستانی و تابستانی، عوارض طبیعی یا مصنوعی موجود در مسیر صعود، رود خانه ها و چشمه ها، دیواره های سنگی، دکل برق، جان پناه یا پناهگاه های مسیر و محل های مناسب برای چادر زدن دارید.
علاوه بر این ها، باید وسایل فنی مورد نیاز را همراه ببرید و حتما حتما حتما خانواده و یا دوستانتان را از مسیر حرکت و مقصد و برنامه تان مطلع کنید. این طور لااقل اگر به دردسر افتادید، می توانید امید داشته باشید که کسی به دنبالتان بیاید.


شما باید انرژی خود را به سه قسمت تقسیم کنید: انرژی صعود،

انرژی فرود و انرژی ذخیره و در هنگام حرکت، گامی ثابت و یکنواخت را بردارید،‌

به طوری که بتوانید ساعت ها آن را حفظ کنید بدون آنکه توقفی داشته باشید یا بدنتان عرق کند


توشه راه
وسایل سفر شما به نوع صعود تان بستگی دارد و شریط آب و هوائی که به آنجا خواهید رفت. بنابراین با توجه به نوع و محل سفر، به این تجهیزات نیاز خواهید داشت: کفش سبک راهپیمایی، کفش نیمه سنگین کوهپیمایی، جوراب کوهنوردی، شلوار کوهنوردی، پیراهن و پولیور کوهنوردی، پیراهن و شلوار گرمکن، انواع دستکش کوهنوردی، انواع عینک کوهنوردی، شنل باران‌، کاپشن و شلوار بادگیر، کت پر یا ویسکوز، کوله پشتی، زیر انداز، کیسه خواب پر یا ویسکوز، انواع کلاه کوهنوردی، یخ شکن، چراغ قوه با لامپ و باطری اضافه، قمقمه آب، جعبه کمکهای اولیه، طناب انفرادی و کارابین، قطب نما و نقشه مسیر، سوت، بشقاب، لیوان، چاقو، در بازکن و کبریت ضد آب (نکته: با غلطاندن چوب کبریت ها در پارافین مایع می توانید آنها را ضد آب کنید.)، عصا، چوب دستی، کلنگ و دفترچه بیمه.
به جز این وسایل، لوازم دیگری هم نیاز دارید که به کار گروه می آیند و کافیست یک یا چند نفر از تیم کوهنوردی مسئولیت آوردن آنها را برعهده بگیرند. این وسایل شامل چادر کوهنوردی، پوشش ضد آب چادر، ارتفاع سنج، ظروف غذا و لوازم پخت و پز، چراغ خوراک پزی، الکل جامد و غیره...، کپسول روشنایی، کتری و قوری گروهی، دوربین کوهنوردی، نقشه، کروکی و مجوز برنامه می شود.

چطور کوله بچینیم؟
معمولا اجسام سنگین تر را اول داخل کوله پشتی گذاشته و وسایل سبک تر را روی آن قرار می دهند. وسایل دارویی و جعبه کمک های اولیه باید دم دست باشند. کوله پشتی نباید لق بزند. مواد غذائی آبدار باید در کیسه پلاستیکی جداگانه بسته بندی شده و در کوله پشتی قرار گیرند. اجسام نوک تیز یا سنگین باید طوری چیده شوند که با پشت یا کتف شما تماس نداشته باشند. بنا بر ضرورت شما، لوازم ضروری باید در بالاترین قسمت کوله پشتی قرار گیرند.
موقع باران و رعد و برق پناه گرفته و بدانید رعد و برق غالباً بر قله ها و تیغه های سنگی و مناطق مرتفع برخورد می کند. در این هنگام تمام وسایل فلزی مانند ساعت، کلنگ و کرامپون را از خود دور کرده و در پناه سنگی به فاصله 3 تا 5 متری روی زمین بنشینید و عایقی مانند کوله پشتی یا طناب را زیر انداز خود قرار دهید

راه رفتن در برف
1- آرام حرکت کنید و هیچ سنگی را به پایین نغلتانید. شما باید انرژی خود را به سه قسمت تقسیم کنید: انرژی صعود، انرژی فرود و انرژی ذخیره و در هنگام حرکت، گامی ثابت و یکنواخت را بردارید،‌ به طوری که بتوانید ساعت ها آن را حفظ کنید بدون آنکه توقفی داشته باشید یا بدنتان عرق کند.
2- در سر بالایی از تند رفتن خودداری کنید، در شیبهای تند در موقع بالا رفتن و حتی پایین آمدن با قدمهای کوتاه و به صورت مارپیچ حرکت کنید.
3- برای جلوگیری از مار گزیدگی به جائی که نمی بینید پرش نکنید.
4- در حرکت، باید ضربان قلب و برداشتن پاها با هم هماهنگ باشند و باید خودتان این هماهنگی را به دست آورید. نفر اولی که در رأس گروه به عنوان پیش رو حرکت می کند باید طول گام های خود را با طول گام های ضعیف ترین نفر در گروه هماهنگ کند.
5- از دویدن بپرهیزید و خود را درگیر مسیرهای ناشناخته نسازید. در موقع باران و رعد و برق پناه گرفته و بدانید رعد و برق غالباً بر قله ها و تیغه های سنگی و مناطق مرتفع برخورد می کند. در این هنگام تمام وسایل فلزی مانند ساعت، کلنگ و کرامپون را از خود دور کرده و در پناه سنگی به فاصله 3 تا 5 متری روی زمین بنشینید و عایقی مانند کوله پشتی یا طناب را زیر انداز خود قرار دهید.
6- به محض مشاهده هوای نامساعد و قبل از بحرانی شدن هوا از پوشش های حفاظتی خود مانند لباس بادگیر، کلاه و دستکش استفاده کنید.
7- حتما بعد از استفاده از کوله پشتی خود در آن را ببندید تا جانوری به داخل آن نرود. اگر لباسی را به درختی آویزان کرده اید در موقع استفاده جیب های آن و یا آستین و پاچه های آن را وارسی کنید. برای وارد نشدن جانوران به داخل چادرتان حتما در هنگام استفاده در آن را ببندید.

"با فرا رسیدن فصل زمستان لازم است نکاتی را مد نظر بگیریم:"

کوهنوردی ورزش دلپذیری است.این ورزش مانند هر ورزش دیگری دارای قواعد و اصولی است که باید آنها را به کار بست.کوهنوردی در فصل زمستان تفاوت بسیار با فصول دیگر دارد.باید توجه کنید که کوهنوردی در فصل سرما مشکلات و خطرات بیشتری نسبت به فصول دیگر دارد.برای آشنایی بیشتر به چند نکته اساسی اشاره کرده و در حد آموزشهای مقدماتی راهنمایی مینمائیم:

-در زمستان بر خلاف تابستان روزها فوق العاده کوتاه و زمان فعالیت محدود است.

-به علت وجود یخ و برف و لغزنده بودن مسیرها ،مسیری که در تابستان مثلا" 3 ساعت وقت صرف طی کردن آن می گردد در مواقعی بیش از 2یا3 برابر آن وقت لازم دارد.

-در مواقع حرکت، آرام و راحت صعود کنید.طوری حرکت کنید که باعث عرق ریزی زیاد بدن نشود وگرنه با وزش باد حتما" سرما می خورید.

-بعد از ریزش یک برف سنگین، حداقل 24 ساعت از رفتن به کوه بخصوص در ارتفاعات و مناطق بهمن گیر خودداری کنید.

-در انتخاب برنامه های زمستانی و همراهان برنامه ،دقت فوق العاده ای بعمل آورید. سعی کنید در زمستان افراد کم تجربه را به ارتفاعات نبرید.

-در زمستان بدون پوشاک مناسب و وسایل کافی و دارا بودن حداقل تجربه و همچنین بدون همراه ورزیده و یا مربی و راهنما اقدام به اجرای برنامه های مشکل نکنید.

-در کوهستان باید خود را چنان مجهز کرد و چنان پوشاک و وسایلی همراه برد که در هر موقع و هر جا بتوان با یک هوای طوفانی مقابله کرد.

-از لباس و پوشاک کافی ومناسب استفاده کنید.کفش محکم و مناسب کفشی است که پاها در آن راحت باشد و حداقل دو جفت جوراب با آن پوشیده ،در مقابل آب غیرقابل نفوذ باشد . روز قبل از برنامه کفش ها را خوب واکس زد از جورابهای پشمی و کرکی ساق بلند و کوتاه استفاده کنید. همیشه در زمستان یک جفت جوراب اضافه همراه داشته باشید..البته نسبت به کفشی که می پوشید این ترکیب فرق می کند ودرکفشهای پیشرفته به گونه ای دیگر و از انواع جورابهای خاص استفاده می شود.

-هرگز برای گرم کردن خود از لباسهای تنگ و چسبان استفاده نکنید.

-اگر امکانات و تجربه ندارید از اجرای برنامه ای که به شب مانی منجر میشود بپرهیزید(شب زمستان طولانی و خسته کننده است)

-در موقع راه رفتن بایستی با بینی نفس بکشید ،آب جرعه جرعه و به مقدار کافی بنوشید وغذا را هر بار به مقدار کم و بدفعات میل نمایید.

-غذای کافی همراه داشته باشید.

درود